Terug
Hoger
“De trekzak oftewel de buikschuiver en het accordeon werden jarenlang (en dan negatief) uitsluitend geassocieerd met volkscultuur.Men denke aan John Woodhouse en The Three Jacksons. Men zag het instrument niet staan want wie accordeon speelde was een eikel. De laatste tijd echter groeit de populariteit in brede kring.”
Bovenstaande woorden zijn van Stan Rijven in een artikel in het tijdschrift “Wereldwijd” van 1990. In zijn artikel ging hij in op de come-back van het accordeon en de trekharmonica, met name in de popmuziek.
In 1989 werd een 2-daags festival gehouden in Paradiso te Amsterdam, gewijd aan het accordeon. Popmuzikanten zoals Kaz Lux, Hans v.d. Burg (van Gruppo Sportivo) en Rick de Leeuw (Trockener Kecks) maakten gebruik van het zo verguisde instrument.
De rock ’n roll verdrong midden jaren ’50 de schlagers, smartlappen en tango’s naar de tweede plaats. De electrische gitaar kwam in opmars en overstemde alle andere instrumenten. De gitaar werd de droom van iedere muziekmakende puber.
Een gitaar stond stoer, het verlengstuk van de macho die wilde imponeren bij de meisjes. De muziekindustrie speelde gretig in op deze nieuwe rage en in de muziekzaken werd het accordeon en de trekzak verdrongen naar een klein onopvallend hoekje, liefst in de kelder. De piano, het orgel en de sythesizer werden de belangrijkste instrumenten.
In de jaren zeventig gingen een aantal artisten (Tom Waits, The Band, Ry Cooder o.a.) het accordeon gebruiken. Daarnaast verschenen Clifton Chenier, Rocking Dopsy en Flaco Jimenez met hun Zydeco en Tex-Mex muziek.
Paul Simon introduceerde het accordeon in zijn Graceland-projekt. De Zydeco werd daardoor zeer bekend. Via Ry Cooder werd Tex-Mex in het zonnetje gezet. Zo werden de Zydeco, Cajun en de Tex-Mex, eigenlijk op zichzelf staande muziekstromingen met hun eigen geschiedenis, via de reguliere popmuziek bekend gemaakt.
Het accordeon en de trekharmonica begonnen opnieuw hun opmars.
Mede ook door de vernieuwde belangstelling voor de Folkmuziek eind jaren ’80, begin ’90. Groepen als The Pogues, Les Negres Vertes en Mano Negra manifesteerden zich binnen het popcircuit. Ook de zgn. wereldmuziek deed haar intrede. Voor de popmuziek was het motto: Back to the roots.
Hoe is het momenteel met het accordeon (en de trekkebuul) in de Nederlandse popmuziek?
Er zijn een aantal groepen waarbij ons instrument een belangrijke plaats inneemt. Captain Gumbo, Louisiana Radio, La Blusa, Les Charmeurs, Rowwen Heze enz. Ze draaien goed mee in het popcircuit. Ondermeer door de populariteit van de Tex-Mex, Cajun en Zydeco, hier bekend geworden door groepen als Los Lobos en Flaco Jimenez.
Het accordeon is herontdekt maar of het zich een volwaardige plaats zal weten te veroveren naast piano, synthesizer of orgel valt te betwijfelen. Het heeft natuurlijk veel toekomstmogelijkheden, het is een mobiel instrument, in staat de aandacht te trekken en het is veel minder statisch dan de overig genoemde instrumenten.
En dan…het is veelzijdig, geschikt voor elke muzikale stroming: tango, musette, klezmer, bossa-nova, folk, klassiek, jazz en ja, ook pop!
Leve het accordeon!
John Damen
John Damen maakt deel uit van het Trio Laroche