Terug
Hoger
Hoe het allemaal is begonnen …..
Begin 1981 kreeg Lütz de Jong het advies van de dokter om vingeroefeningen te gaan doen. Lütz, van Limburgse afkomst, herinnerde zich de ‘Kwetsbuul’ van zijn vader, kocht zich een Hohnertje en leerde via de methode van Schittenhelm wat aardigs spelen.
Natuurlijk verspreidde hij, zoals iedereen, het harmonicavirus driftig om zich heen zodat ook anderen zeer enthousiast werden en weer van hem de eerste beginselen leerden.
Lütz de Jong wilde echter verder en vroeg de Asser Muziekschool een cursus te organiseren. Egbert Spelde, accordeondocent, gaf de uiterst informele maar nogal amateuristische cursus.
Aan Jan Klinkenberg werd gevraagd als afsluiting een werkweekeinde te organiseren en deze vroeg Frans Tromp (toen van EUTS) en Hans Keuper (nu medeorganisator Lievelde) als begeleiders. Genoeg enthousiaste mensen voor een onvergetelijk gebeuren.
Een misverstand bracht Jan Klinkenberg op zijn in-en-uitstuif. Bij de aankondiging van het werkweekeinde in het Nieuwsblad van het Noorden werd er abusievelijk gesproken over ‘trekharmonicamanifestatie’ met als gevolg dat naast de groep cursisten ook tientallen oudere spelers op de stoep stonden. Deze spelers hadden weinig of geen contact met andere harmonicanen en raakten in hoger sferen bij het zien van zoveel medespelers. De open-en-toe spelers werden door Jan haastig in een apart zaaltje gezet en konden daar naar hartelust hun gang gaan.
Echt bevredigend vond hij deze opvang niet en het enthousiasme aan het eind van de dag bracht hem op het idee een regionale in-en-uitstuif te organiseren en dat werd dan op 31 oktober 1981 de 1ste regionale TT (Trekharmonica Trefdag, trekharmonica’s worden toch ook wel eens scheurijzers genoemd?) in een uiterst geschikt gebouw ‘De Oude Ulo’ Inderdaad, een voormalig schoolgebouw.
Op die bewuste zaterdag werd er massaal ‘ingestoven’ door meer dan honderd spelers en ruim tweehonderd bezoekers. In de grote zaal werden er sessies gehouden met oude volksliedjes (De drie ruitertjes etc.), dansliedjes (Valeta, Bummel-Petrus) en veel 30-er jaren smartlappen.
Bij het schitterende levenslied ‘Aan het strand stil en verlaten’ sprongen de bezoekers de tranen in de ogen en dat meer dan tien keer, want zo vaak werd het gespeeld. De ouderen wisten dan ook niet van ophouden.
In andere zalen kon je de eerste beginselen van het harmonicaspelen leren en was er een expositie van oude knoppenkasten.
Op deze eerste regionale dag kwamen de bezoekers voornamelijk uit Drenthe en Groningen.
Het succes en de reacties op deze dag deden Jan besluiten een gedegen harmonicacursus op te zetten op vier niveaus. Er meldden zich 30 leerlingen van 11 tot 74 jaar. De beroepen liepen uiteen van hoogleraar tot mollenvanger.
De 1ste Leekster trekharmonicacursus was een te gekke cursus met een niet te beschrijven sfeer. Naast Jan gaven les: Geert Oude Weernink, Gerrit Postma en Menze de Boer (die eigenlijk zelf les wilde hebben maar de beginnelingen kreeg toegewezen). Af en toe waren ook Lütz de Jong en de enkele jaren geleden overleden Jan Damminga (Groningse trekharmonicaspeler, ex-zeekapitein) aanwezig.
Het spelen op het gehoor – bij oude spelers een traditie – stond centraal.
De doelstelling van de cursus was onder andere: routine en souplesse krijgen op het instrument, kunnen samenspelen en tot vergroting komen van het repertoire.
Veel Nederlandse liederen, maar ook Duits, Oostenrijks, Iers, Engels (Morris), Vlaams en Frans. De lestijd was twee uur, het werden er altijd drie en dan begon natuurlijk het napraten en naspelen aan de bar nog eens.
Dit jaar is het al de 18de editie van de Leekster Trekharmonicacursus en daar zullen nog wel heel wat edities aan toegevoegd worden.