Terug
Hoger
14 juni ‘90: Vlak voor ik vertrok telefoontje van R.J., dat Flaco Jimenez vanavond zou spelen vanaf kwart over twaalf in ’n tent op de Neude!
En waarachtig: het wás zo. Gewoon buiten, midden in Utrecht, gratis en voor niks! Niet te geloven. Hij zag er moe uit. Heb hem groeten gedaan van O.
Vorige keer ben ik geëindigd met het facet dansbegeleiding.
Een mooi voorbeeld hiervan, en niet bepaald alledaags, was kortgeleden op een maandagavond in muziekcafé ’t Oude Pothuys in Utrecht te zien, namelijk een optreden van het Utrechts Morris Team dat daar een demonstratie gaf van een aantal Morris dansen, met een vier man sterke begeleiding: viool, gitaar, drums en harmonica.
En passant iets over de geschiedenis van de Morris-dans:
dit is een dansvorm van eeuwen her, met als thema de wedergeboorte van de natuur in de lente.
De aankleding van de dansers (in principe uitsluitend mannen, hoewel Utrecht sedert enkele jaren ook een vrouwenteam kent) bestaat o.a. uit bellen, zakdoeken e.d. Daarnaast laten sommige dansers schijngevechten zien met stokken; ook deze zijn mogelijk symbolen voor de strijd tussen zomer en winter, goed en kwaad, leven en dood.
Om tenslotte een mooi voorbeeld te geven: onderstaand de muziek van de dans ‘Beaux of London City’.
Klik hier voor een pdf-bestand om bijvoorbeeld uit te printen.
Bij dansbegeleiding speelt natuurlijk in het algemeen het feit mee dat je als muzikant staande moet spelen en niet zittend.
Om dit te oefenen verdient het dus aanbeveling om, zodra je een beetje harmonica (of wat dan ook) speelt, af en toe eens een deun die wel goed zit ook eens staand ten gehore te brengen.
Hiervoor is het natuurlijk voor de meesten van ons nodig dat er zowel links als rechts een riem aan het instrument bevestigd is.
Wat betreft die riemen trouwens: ik zou spelers aanraden om in zittende positie altijd alleen de rechter schouderriem te gebruiken; de linker heb je niet echt nodig en zakt vaak af – wat hoe dan ook vervelend is.
Zit er aan, dus niet voor niets, maar toen ik zelf nog niet zo lang met harmonica spelen bezig was kreeg ik van Karel van der Leeuw eens te horen: als ik je een goeie raad mag geven, laat dat riempje dan voor wat het is en doe het zónder – wat ik direct vanaf de volgende dag heb toegepast zonder er ooit spijt van te hebben gehad.
Iets geheel anders is het met de éénrijer, tot nu toe door mij nogal onbesproken gebleven.
Dit instrument wordt, zoals niet alle beginnende spelers beseffen, speciaal voor bijzondere genres muziek als Cajun en Québec gebruikt. Het is de bedoeling om dit type harmonica zonder schouderriem(en) op de knie te zetten en in deze houding te bespelen.
Conclusie: híer is het duimriempje dus allesbehalve overbodig.
Een apart punt is dan nog de juiste mate van strakheid te verkrijgen: door het bezoek dit najaar van Carmen Guerard, beschreven in een vorig nummer van KLANK, werd ons provinciaaltjes eindelijk duidelijk dat het beoogde effect op uitnemende wijze met een kantoorelastiek (zo’n brede dus) bereikt kan worden!
Op deze manier, in deze greep, is het mogelijk de genoemde stijlen op de juiste wijze, namelijk heel staccato (noot-voor-noot) te spelen.
Verder is het natuurlijk heel kenmerkend voor de éénrijer dat deze meestal maar twee bassen kent – wat een heel speciaal effect geeft.
Als niet-kenner kun je je anders wel eens afvragen wat nu precies het verschil is tussen een deun spelen op laten we zeggen de binnenrij van een G/C en op een éénrijer in C: dat verschil is er dus overduidelijk en wordt met name door de bassen bereikt.
Dan komen we via de riemen en de riempjes ook nog terecht bij de concertina’s: deze 6-kantige instrumentenfamilie heeft aan iedere kant een band waar de hand met uitzondering van de duim doorgestoken wordt (luchtknop rechts).
Spelers op dit instrument – en in feite geldt dit voor alle soorten – moeten, zo leert de praktijk, heel alert blijven op het strak-zitten van deze riempjes: ze rekken uiteraard uit door het gebruik en dienen regelmatig bijgesteld te worden.
Als het spel wat zwabberig overkomt is dát veelal de oorzaak, maar heel dikwijls heb je dat zelf niet in de gaten…………..