Terug
Hoger
Ter afsluiting van dit jaar een gedicht, dat eerder verscheen in Klank 2 van 1991.
Met het oog op de feestdagen zijn de Klankkoekjes voor 29 december met 1 week vervroegd. Wij wensen onze lezers en bezoekers van deze site hele prettige feestdagen en een behouden 2008!
Redactie en Webbeheer Klank
Gezeten op den drempel van een huis,
speelt hij gewichtig, stoer en onbaatzuchtig
voor iedereen. Zij, die het vaderhuis
nimmer vergeten en zij, die voortvluchtig
dolen van land tot land: de dichters, de matrozen,
de reizigers, die zonder éénen cent
het land ontdekken door hun droom verkozen,
luistren naar ’t schreien van zijn instrument.
Hij weent, hij juicht, de goede goochelaar,
en door zijn droomrig, langoureus gebaar
voelt iedereen zich weer het dwaze kind;
de rentenier vergeet zijn lieve renten,
de filosoof zijn kostbaarste argumenten,
de veertigjarige dat hij heeft bemind.
Jan Van Nijlen
Vlaams dichter 1884-1965