In KLANK nummer 1:
(4e kwartaal 2017 – jaargang 28)


Tijdens een storm kwam een (kennelijk haastig) berichtje op TV West, over:
de brandweer die “de meeste telefoontjes en berichten krijgt van vallende takken en enkele omgewaaide bomen”.

Alice zag er meteen de humor van in en kwam met een foto van een boom vol ‘sprekende takken’! Als het daar zou gaan stormen dan klinken er wellicht toonladders door de lucht, dacht ze. (Maar dan zullen deze instrumenten echt wel opgeborgen zijn.)

De bezitters van een harmonica, accordeon of bandoneons, genieten dan binnen van de onterecht zo benoemde ‘lange’ winteravonden die als je muziek maakt nog sneller lijken te gaan dan zomeravonden. Dan wordt allerwegen plezierig gestudeerd om het eigen spel nog mooier te maken. Meander maar door de 72 pagina’s en zie uit hoeveel manieren je nog meer kunt kiezen om tot je echt eigen manier van spelen te komen.

Na een aantal indrukwekkende artikelen over Mirwald’s “Zieharmonika” behandelt Johan de With nu ‘De Galanti’s van Mandaino’, de eerste aflevering. Galanti-liefhebbers zullen hier zeer gelukkig mee zijn.
Daarna volgt een groot aantal artikelen en verhalen over de verschillen in benadering, studie, beleving van muziek die van invloed zijn op ons spel. Natuurlijk weer veel handvatten om je mening te vormen over ‘uit het hoofd spelen’, ‘uit het hart spelen’, ‘van papier spelen’ of spelen uit weer een heel andere gezichtshoek.
Interessant en soms moeilijk, moeilijk.

Maar het fijne is, spelers hangen niet aan takken.

Je instrument heeft in je armen of op je schoot niets anders in te brengen dan waarvoor het door de vakman/vrouw gemaakt is. Hoe en wat en waar en waarom je speelt bepaal je helemaal zelf. Daar wil ons blad een steentje aan bijdragen en we hopen dat er weer veel inspiratie in deze editie te vinden is.

Dat wordt gewenst namens allen van KLANK,

Millie Goumans